| Kaynaklar |
Adler, M. J., & Van Doren, C. (1972/2014). How to read a book: The classic guide to intelligent reading (rev. ed.). Simon & Schuster.Becker, H. S. (2017). Peki ya Mozart? Peki ya cinayet? Vakalar üzerinden akıl yürütmek (Ö. A. Türker & E. Arıcan, Çev.). Heretik Yayıncılık.Dobelli, R. (2013). Hatasız düşünme sanatı (I. Arda, Çev.). NTV Yayınları.Gelb, M. J. (2002). Düşünmenin tam zamanı! (T. Bilgiç, Çev.). Arion Yayınevi.Kahneman, D. (2015). Hızlı ve yavaş düşünme (F. Deniztekin & O. Ç. Deniztekin, Çev.). Varlık Yayınları.Konnikova, M. (2015). Mastermind: Sherlock Holmes gibi düşünmek (Z. Yeşiltuna, Çev.). Domingo Yayınevi.Murray, E. L. (2008). Muhayyileye dayalı düşünmek (Y. Kaplan, Çev.). Açılım Kitap.Nosich, G. M. (2012). Eleştirel düşünme ve disiplinlerarası eleştirel düşünme rehberi (B. Aybek, Çev.). Anı Yayıncılık.Salecl, R. (2022). Cehalet tutkusu: Neyi neden bilmek istemeyiz (Ş. Tahmaz, Çev.). Timaş Yayınları.Vester, F. (1991). Düşünmek, öğrenmek, unutmak: Öğrenme kapasitenizi nasıl artırabilirsiniz? Arıtan Yayınevi.Warburton, N. (2006). A’dan Z’ye düşünmek (S. Çalışkan, Çev.). Dost Kitabevi.Weston, A. (2017). A rulebook for arguments (5th ed.). Hackett Publishing Company. |
| Notlar |
Eleştirel düşünme bu derste “daha çok düşünmek” anlamına gelmiyor; daha çok, düşüncenin hangi hızda, hangi sırayla ve hangi ölçütlerle ilerlediğini fark edip onu denetlenebilir hale getirmek anlamına geliyor. Kahneman’ın iki modlu düşünme yaklaşımı, dersin ilk haftalarında iş gören bir başlangıç kapısı açar: Zihin çoğu zaman hızlı ve sezgisel çalışır; bu hız çoğu durumda hayatı kolaylaştırır ama tartışma ve karar anlarında “kolay soruya kayma” riskini büyütür (Kahneman, 2015). Dobelli’nin vurguladığı gibi, sezgisel hükmün arkasından hızla gerekçe üretmek, yani “avukat modu”na geçmek, zihin ekonomisinin doğal bir eğilimidir; eleştirel düşünme bu eğilimi yok etmek değil, nerede devreye girdiğini yakalamaktır (Dobelli, 2013).Dersin ikinci hattı, tartışmayı “kanaat tokuşturma” olmaktan çıkaran argüman disiplinidir. Weston, argümanı basit ama sert bir kuralla yere indirir: Bir iddianın sonucu ve onu taşıyan öncüller ayrıştırılmadan tartışma bulanık kalır (Weston, 2017). Bu ders boyunca öğrenciden beklenen, “katılıyorum/katılmıyorum” düzeyinde kalmadan, iddia–gerekçe–kanıt–sonuç ilişkisinin nerede kurulduğunu gösterebilmesidir. Adler ve Van Doren’in okuma etiği burada devreye girer: Bir metne itiraz edebilmek için önce metnin ne dediğini doğru biçimde kavramak gerekir; anlama, eleştirinin ön koşuludur (Adler & Van Doren, 1972/2014). Bu yüzden haftalar ilerledikçe “aktif okuma” ve “metni soruya çevirme” becerileri, argüman kurma becerisiyle birlikte çalışır.Üçüncü hat, Nosich’in sistematik yaklaşımıdır: “bir adım geri” gidip düşünceyi bileşenlerine ayırmak ve standartlarla kontrol etmek (Nosich, 2012). Açıklık, alaka ve yeterlilik gibi ölçütler, yalnızca değerlendirme yapmak için değil, düşünceyi yeniden kurmak için kullanılır. Bu, dersin ortasında işlenen mantık hataları ve bilişsel yanlılıklar konularına da bağlanır: Hızlı hüküm üretme, sınıflandırma ve genelleme alışkanlıkları, yalnız bireysel değil sosyal olarak da üretilir; Becker’in vakalar üzerinden yürüttüğü akıl yürütme örnekleri, gündelik aklın “doğal” sandığı çıkarımların nasıl kurulup nasıl çözülebileceğini gösterir (Becker, 2017). Grant’in “bilim insanı modu” yaklaşımı ise tartışma kültürünü teknik bir mesele olmaktan çıkarıp bir tutum meselesi olarak ele alır: Eleştirel düşünme, haklı çıkmaktan çok, gerekirse fikrini güncelleyebilecek bir test zihniyeti kurmayı gerektirir (Grant, 2011/2016).Dersin son haftalarında düşünmenin bilişsel altyapısına ve üretken tarafına da girilir. Vester, öğrenme–unutma ilişkisini ve zihnin bilgiyle kurduğu düzeni tartışarak eleştirel düşünmenin yalnız “eleştirme” değil “öğrenme kapasitesini artırma” işi olduğunu hatırlatır (Vester, 1991). Konnikova ve Gelb, dikkat, yöntem ve alışkanlık üzerinden düşünmeyi disipline etmeye; Murray ise muhayyileyi, kanıtla karıştırmadan düşünce üretmenin bir kaynağı olarak kavramaya yardımcı olur (Gelb, 2002; Konnikova, 2015; Murray, 2008). Warburton’ın kısa ve net kavramsal haritası ise ders boyunca karşılaşılan temel kavramları berraklaştırmada bir tür “sözlük işlevi” görür (Warburton, 2006). Son olarak Salecl, bilmemek istemenin psiko-sosyal boyutunu tartışarak eleştirel düşünmenin yalnız bilişsel değil etik bir çaba olduğunu görünür kılar: Bazı durumlarda sorun, bilginin yokluğu değil, bilginin rahatsız ediciliğidir (Salecl, 2022).Bu dersin toplam hedefi, düşünceyi “daha sert” değil “daha izlenebilir” kılmaktır: soruyu doğru kurmak, argümanı açık yazmak, kanıtı uygun türde aramak, itirazı hedefe oturtmak ve gerektiğinde görüşü revize edebilmek. Bu beceriler, haftalara yayılan küçük alıştırmalarla, gündelik örneklerden metin analizine doğru kademeli biçimde inşa edilir. |
| Döküman |
Dersin kaynaklarına dayalı olarak oluşturulan ders notları dersi veren öğretim üyesi tarafından haftalık olarak öğrencilerle paylaşılacaktır. |
| Ödev |
Yok |
|