Ders Genel Bilgileri

Ders Kodu AKTS T+U+L Kredi Ders Türü TDE20724 5 3+0 3 Seçmeli Ders Linki (Türkçe) : Kopyala Ders Linki (İngilizce) : Kopyala Dersin Dili Türkçe Dersin Düzeyi Yüksek Lisans Öğretim Türü Örgün Öğretim Dersin Türü Seçmeli Dersin Amacı Transkripsiyon anıtlarının ne olduğunu, hangi amaçlarla yazıldığını ve Türk dili için önemini öğretmek. Dersin İçeriği Türk yazı sistemleri, Türkçe öğretim kitapları, Avrupalıların Latin yazı sistemiyle ürettiği sözlük, gramer ve rehber kitaplar, Avrupalıların Türkçeyi kaydetmek için ürettikleri transkripsiyon sistemleri Dersin Ön Koşulları Ön koşul bulunmamaktadır. Dersin Koordinatörü Doç. Dr. Beytullah BEKAR Dersi Verenler Doç. Dr. Beytullah BEKAR Dersin Yardımcıları - Staj Durumu Yok

Dersin Kaynakları

Kaynaklar Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. Notlar Ders kapsamında dersin sorumlu öğretim elemanı tarafından verilen notlar. Döküman Ders Haftalık Sunumları, Haftalık Okuma Makaleleri Ödev Ödev verilmemektedir.

Ders Yapısı

Matematik ve Temel Bilimler % 0 Mühendislik Bilimleri % 0 Mühendislik Tasarımı % 0 Sosyal Bilimler % 100 Eğitim Bilimleri % 0 Fen Bilimleri % 0 Sağlık Bilimleri % 0 Alan Bilgisi % 0

Değerlendirme Ölçütleri Yarı Yıl Çalışmaları Sayısı Katkı Ara Sınav 1 % 40 Kısa Sınav 0 % 0 Ödev 0 % 0 Devam 0 % 0 Uygulama 0 % 0 Proje 0 % 0 Yarıyıl Sonu Sınavı 1 % 60 Arazi Çalışması 0 % 0 Atölye Çalışması 0 % 0 Laboratuvar 0 % 0 Sunum/Seminer Hazırlama 0 % 0 Toplam 2 % 100

AKTS Hesaplama İçeriği Etkinlik Sayısı Süresi (Saat) Toplam İş Yükü Ders Süresi 14 3 42 Sınıf Dışı Ç. Süresi 14 8 112 Ödevler 0 0 0 Ara Sınavlar 1 1 1 Yarıyıl Sonu Sınavı 1 1 1 Kısa Sınav 0 0 0   156 | AKTS Kredisi : 5

Ders Konuları

Hafta Konu Öğretim Yöntem ve Teknikleri Döküman 1 Tarih boyunca Türk yazı sistemleri Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 2 Tarih boyunca Türk yazı sistemleri Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 3 Türkçenin kullanıldığı ve öğrenildiği coğrafyalar Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 4 Türkçeyi öğrenme ihtiyacı Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 5 Latin yazı sistemiyle üretilmiş eserler ve özellikleri Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 6 Gramerler Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 7 Gramerler Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 8 Ara Sınav - - 9 Gramerler Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 10 Sözlükler Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 11 Sözlükler Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 12 Rehber kitaplar Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 13 Rehber kitaplar Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 14 Türkolojide transkripsiyon metinlerinden faydalanma Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 15 Türkolojide transkripsiyon metinlerinden faydalanma Anlatım, Soru Cevap, Beyin Fırtınası Akdemir, E. (2007). Avrupa Aynasında Türk Kimliği. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 7(1), 131-148.Aksan, D. (1995). Her Yönüyle Dil ve Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK.Akyüz, K. (1959). Paris Millî Kütüphanesinde İlk Türkçe-Fransızca ve Fransızca-Türkçe Yazma Eserler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 249-292.Albert, L. (1853). Turkisch Grammatik . Leipzig.Argunşah, M., & Güner, G. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul: Kesit.Atuf, M. (1868). Dictionnaire Français, Turc et Italien. Constantinople.Barbier de Meynard, A. C. (1881). Dictionnaire turc-français 1. Paris.Barbier de Meynard, A. C. (1886). Dictionnaire turc-français 2. Paris.Barker, W. B. (1854). Reading Book of the Turkish Language with a Grammar and Vocabulary. (J. Madden, Dü.) London: Hertford.Berthier, A. (1981). Paris Biblioteque National Yazmalar Bölümü Türkçe Eski Eserler Kısmı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 25(14), 365-379.Besse, J. K. (1829). Abrege de la Grammaire Turque et un Petit Vocabulaire en Français, Turc en Hongrois. Budapeşte.Bianchi, T. (1839). Le Guide de la Conversation en Français et en Turc. Paris.Bianchi, T. X. (1831). Vocabulaire Français-Turc. Paris.Boyd, C. (1842). The Turkish Interpreter or A New Grammar of The Turkish Language. Paris-London: Firmin Didot Freres-Smith Elder and Co.Carbognano. (1794). Primi Principi della Gramatica Turca. Roma.Catergian, P. S. (1855). Guide de conversation turc-français-allemand . Viyana.Charrel, L. (1873). Etudes Philologique sur la Langue Turque. Constantinople.Dal, M. M. (1885). Methode Theorique et Pratique Pour L’enseignements de la Langue Turque. İstanbul.Davids, A. L. (1836). Grammaire Turke. Paris.Dubeux, L. (1856). Elements de la Gramaire Turque. Paris.Duprat, B. (1854). Le Drogman Turc donnant les mots et les phrases. Paris.Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi (2 b.). Ankara: Grafiker.Eyice, S. (2001). Jaubert, Pierre-Amédée. TDV İslam Ansiklopedisi (Cilt 23, s. 576-578). içinde İstanbul: TDV.Handjeri, P. A. (1840). Dictionnaire français-arabe-persan et turc. Moskova.Harris, W. (1749). The History of the Life and Reign of William-Henry with an Appendix. Dublin: Edward Bate.Hazai, G. (2012). Türkiye Türkçesinin Dünü ve Bugünü. Ankara: TDK.Hindoglou, A. (1834). Grammaire Theorique et Pratique de la Langue Turke. Paris.Hindoglu, A. (1831). Dictionnaire abrégé turc-français. Viyana.Holdermann, J. B. (1730). Grammaire Turque Ou Methode Courte Et Facile Pour Apprendre La Langue Turque. İstanbul: Dâr-ı Tıbâa-yı Âmire.Huart, C. (1861). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Jaubert, A. (1823). Elements de la Grammaire Turque. Paris.Kaçalin, M. (1995). Elifbâ-Türkçenin Yazıldığı Alfabeler. İslam Ansiklopedisi (Cilt 11, s. 44-49). içinde Ankara: TDV.Kieffer, J. D., & Bianchi, T. X. (1835). Dictionnaire Turc-Français. Paris.Kononov, A. N. (2009). Rusyada Türk Dillerinin Araştırılması Tarihi. (K. V. Nerimanoğlu, N. Muradcov, & Y. Sevimli, Çev.) Ankara: TDK.Kuran-Burçoğlu, N. (2003). Türk-Alman Kültürel İlişkilerinin Tarihsel Gelişimi. Avrupa Araştırmaları Dergisi, 11(1-2), 169-209.Letelier, V. (1848). LImpitoyable, journal de tous les abus publics. Paris.Letellier, V. (1838 ). Vocabulaire Oriental, Français-Italien, Arabe, Turc et Grec. Paris.Lewis, G. (1988). English Writers on the Turkish Language, 1670-1832. Osmanlı Araştırmaları, VII-VIII, 83-96.Mallouf, N. (1856). Dictionnaire Française-Turc. Paris.Mallouf, N. (1862). Grammaire Elementaire de la Langue Turque . Paris.Malouf Samaha, C. (2010). Nassif Mallouf Dragoman and Orientalist (1823-1865). İstanbul: İsis.Medigi, M. (1844). Grammaire polyglotte contenant les princ. Venedik.Meninski, F. a. (1680). Grammatica Turcica. Vienne.Nedjib. (1870). Grammaire Elementaire de la Langue Turque. 16 Yarıyıl sonu sınavı - -

Dersin Öğrenme Çıktıları: Bu dersin başarılı bir şekilde tamamlanmasıyla öğrenciler şunları yapabileceklerdir:

# Açıklama 1 Türk yazı sistemlerini tanır. 2 Türkçenin öğrenildiği coğrafyaları tanır. 3 Avrupa’da yazılmış Türkçe öğretim kitaplarını tanır. 4 Avrupa dilleri ve Türkçe arasındaki benzerlik ve farklılıkları görür. 5 Avrupalıların Latin yazı sistemiyle ürettiği sözlükleri, gramerleri ve rehber kitapları tanır. 6 Avrupalıların Türkçeyi kaydetmek için ürettikleri transkripsiyon sistemlerini tanır.

Dersin Program Çıktılarına Katkısı

P1 P2 P3 P4 P5 P6 P7 P8 P9 P10 P11 P12 P13 P14 Ö1 5 5 5 5 5 5 5 5 5 3 5 3 3 3 Ö2 5 5 5 5 5 5 5 5 5 3 5 3 3 3 Ö3 5 5 5 5 5 5 5 5 5 3 5 3 3 3 Ö4 5 5 5 5 5 5 5 5 5 3 5 3 3 3 Ö5 5 5 5 5 5 5 5 5 5 3 5 3 3 3 Ö6 5 5 5 5 5 5 5 5 5 3 5 3 3 3

Katkı Düzeyi: 0:Yok     1:Çok Düşük     2:Düşük     3:Orta     4:Yüksek     5:Çok Yüksek